ഒരിളം കാറ്റിനോളം ലോലമായ് നിന്റെ നിന്റെ കരാംഗുലങ്ങള്
എന്റെ മുടിയിഴകള് തഴുകവേ..
മധുസഖി നിന്മോഹന നയനങ്ങളില് പൂത്തുവിടര്ന്നോരാ വെന്സുഗന്ധിയും..
നിന് ചെറുതെച്ചി ചുണ്ടുകളില് കണ്ടൊരാ മന്ദഹാസവും...
ഈ കണ്ണന്റെപ്രണയം ഒരുമാത്രയതിന് സുഗന്ധമായി അലിഞ്ഞുചേരവെ..
ഒരിളംമുളം തണ്ടുപോല് നിന്നിളം ചുണ്ടിലെന്ചുണ്ട് ചേര്ത്തോരീണ മൂളിടവേ..
ഹര്ഷപുളകിതയായ കാളിന്ദീകണക്കെന്നില് നീയ് ഒഴുകീടവേ...
സ്വര്ണ്ണസരമണിഞ്ഞോരാ നിന് കമലദളമതിന് ചേലൊത്തൊരാ...
പാദങ്ങളിലൊന്നിനുമേലോന്നായി ഒരു തിരയായിഇളകിടുന്നു...
ചന്ദനസുഗന്ധിയാം ഒരിളംകാറ്റിന്കൈകള് കവര്ന്നു പോയി
നിന് അതിലോലമാം പട്ടു മേനിയാട...
പാതിയടഞ്ഞുപോകുന്നോരാ മാന്പേടകണ്ണുകളില്
കണ്ടുഞാനൊരാലയവസന്തം ഒരു ഗ്രീഷത്തിലെയദുകുലത്തിലെന്നപോലെ..
പ്രിയസഖി നിന് ചാരുമേനിയെന്നില് ഒരുതാമരതണ്ടുപോല് വാടീടുന്നു..
എന് കരലാളനത്തിലെന് മാറിലൊരു മലര്മാലയായിടവെ..
പ്രണയമായ് സ്വകര്യമായ്..നിന്നോടുഈ നിമിഷങ്ങള്
ഇളനിലാവുകണ്ട് കുളിര്നിലാമഴ പൊഴിചിടുന്നു..
പ്രണയം അതിലേറെ പ്രണയമായി നീയാം രാധയായി..
മമമോഹങ്ങള് നമ്മളില് ഒരു യമുനയായി ..ഒഴുകുകയായി..
മമസഖി നീയ് അറിയുന്നുവോ ഈ കണ്ണന്റെ പ്രണയം ഒരുമഴയായി മധുവായി നിന്നില് .
