Friday, November 19, 2010

കാത്തിരിപ്പു ഞാന്‍


ഏയ്‌ സഖീ എവിടെ ഞാന്‍ നില്ക്കുന്നൂ ..
ഈ ഇടവഴിയില്‍ ഏകനായി നില്കുന്നു ...
എവിടെയാണ് നീയ്...
നിന്നെ തഴുകി വരുന്ന ഈ ഇളം കാറ്റിനോട് ..
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു നീയ് എവിടെ എന്ന്..
മൗനം മാത്രം ഉത്തരം....
നിന്‍റെ കാല്പാടുകള്‍ പതിഞ്ഞ മണ്ണിനോട് ..
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു നീയ് എവിടെ എന്ന്...
മൗനം മാത്രം ഉത്തരം...
നിന്നെ കണ്ടു കടന്നു വന്ന മഴ മേഘങ്ങളോട് ..
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു നീയ് എവിടെ എന്ന്....
മൗനം മാത്രം ഉത്തരം....
ഒഴുകി വന്നു എന്‍റെ പാദങ്ങള്‍ നനച്ച
തണുത്ത മഴ തുള്ളി കളോട്..
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു നീയ് എവിടെ എന്ന്...
മൗനം തന്നു അവയും കടന്നു പോയി...
എവിടെ യാണ് നീയ്..
എന്‍റെ കവിളുകള്‍ തഴുകി യാത്ര പറയുന്ന
കണ്ണ് നീര്‍ തുള്ളികള്‍ പറയുന്നു,,,
നീയ് എന്‍റെ മാത്രം ആണ് എന്ന്...
നീയ് വരുംമെങ്കില്‍ ഈ ജന്മം മുഴുവന്‍
കാത്തി ഇരിക്കാം ഞാന്‍...
ഇനിയും ഉണ്ടൊരു ജന്മമെങ്കില്‍ ..
അതിലും ഞാന്‍ കാത്തു ഇരിക്കാം ..
മഴവന്നൂ ...വെയില്‍ വന്നു..
പൂക്കള്‍ കനികള്‍ആയി .
വസന്തം വന്നൂ...ശിശിരം വന്നു...
ഇലകള്‍ പൊഴിക്കയായി മരങ്ങള്‍...
നീയ് എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച മയില്‍‌പീലി മരിച്ചു..
എന്‍റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ മരിച്ചു...
എന്‍റെ മൗനം മരിച്ചു...
എന്‍റെ ദുഃഖം മരിച്ചു...
എന്‍റെ കണ്ണുനീര്‍ വറ്റി വരണ്ടു...
എന്നില്‍ മോഹങ്ങള്‍ മരിച്ചു..
എന്‍റെ ഹ്രദയം തുടിക്കുന്നു
ഇപ്പോഴും ...ചോദിക്കുന്നു നിന്നോട്..
ഇനിയും നീയ് വരുന്നില്ലയോ...
വരുന്നില്ലയോ...വരുന്നില്ലയോ....
നിന്നെ ഞാന്‍ കാത്തു ഇരുന്നോരിദിവസങ്ങള്‍
നിനക്ക് നല്‍കി ഞാന്‍ യാത്രയാകുന്നു
പ്രിയ സഖീ....

Wednesday, November 17, 2010

വില്പനയ്ക്ക്...


വില്‍ക്കുവാന്‍ എന്നെ വച്ചേക്കുന്നു ഞാന്‍ ..
വിളിച്ചു പറയുവാന്‍ ഇല്ല്യ ഗുണങ്ങള്‍
ഒന്നും തന്നെ...
എന്നില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇല്ല്യാ ...
അവ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു ...
എന്നില്‍ ദുഃഖങ്ങള്‍ ഇല്ല്യ ..
അവ എന്നെ വിട്ടകന്നു പോയി...
എനിക്ക് സൗന്ദര്യം ഇല്ല...അത് നിന്‍റെ കൂടെ ആണ്...
എനിക്ക് ശരീരം ഇല്ല്യ അത് മണ്ണിന്റെ കൂടെ ആണ്..
എനിക്ക് ആത്മാവ് ഇല്ല്യ അത് നിന്‍റെ കൂടെ ആണ്..
എനിക്ക് രാത്രികള്‍ ഇല്ല്യ...
എനിക്ക് പകലുകള്‍ ഇല്ല്യ...
കാരണം നീയ് എന്റെ കൂടെ ഇല്ല്യ.
എനിക്ക് ചന്ദ്രനില്ല്യ ...കാരണം നിന്‍റെ മുഖം
എന്റെ കൂടെ ഇല്ല്യ...
എനിക്ക് സൂര്യനില്ല്യ കാരണം നിന്‍റെ സാമീപ്യം എന്റെ കൂടെ ഇല്ല്യ...
എന്നെ ഞാന്‍ എങ്ങനെ വില്‍ക്കും...
പറയു നീ സുവിതെ എന്നെ ഞാന്‍ എങ്ങനെ വില്‍ക്കും...
നിന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ നിന്‍റെ കൂടെ..
നിന്‍റെ ദുഃഖങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ നിറെ കൂടെ...
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഉണ്ടോ നിന്‍റെ കൂടെ..
രാത്രിയും പകലും ഉണ്ടോ നിന്‍റെ കൂടെ...
ആത്മാവും ശരീരവും ഉണ്ടോ നിന്‍റെ കൂടെ...
ഞാനും എന്റെ സ്നേഖവും ഉണ്ടോ നിനെ കൂടെ...
ഒരു ജീവിതം ഉണ്ടോ നിനക്ക് എന്റെകൂടെ..

ചില്ലകള്‍...


എന്‍റെ ചില്ലകള്‍ക്ക് താഴെ കൂട് കൂട്ടിയ നീയ്
എന്‍റെ തണലില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ട നീയ് ..
എന്‍റെ കീഴെ അവ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ ആക്കുവാന്‍
ശ്രമിച്ച നീയ്....
അതിനു ശക്തിയും ഓജസ്സും പകരാന്‍ എന്നെ കൂട്ടാക്കിയ നീയ്..
എന്തെ എന്‍റെ സ്നേഹം മനസിലാക്കാണ്ട് പോയി...
ഇന്ന് എന്‍റെ കടക്കല്‍ കത്തികള്‍ വീഴുമ്പോള്‍ ..
എനിക്ക് കാണുവാന്‍ ...നിന്നെ ഓര്‍ക്കുവാന്‍ ...
ഒഴിഞ്ഞ എന്‍റെ ചില്ലയിലെ കൂട് മാത്രം....
മറ്റു ദേശങ്ങളില്‍ നീയ് കൂട് കൂട്ടിയോ...
വേറെ ചില്ല കളില്‍ നീയ് അഭയം കണ്ടെത്തിയോ...
ഒരു പിടി ചാരമാകാന്‍ അടുപ്പില്‍ എരിയുംപോഴും...
എന്‍റെ മനസ്സില്‍ നീയ് കൂട്ടിയ കൂടും...അതിന്റെ സന്തോഷവും മാത്രം...
--

ഒരു വേദന...


ഒരു വേദന തു ആരും അറിയാത്ത വേദന ...നിങള്‍ അനുഭവിച്ച നിങ്ങളുടെ വേദന .. പറയാന്‍ കഴിയാതെ പോയനമ്മുടെ വേദന..അത് നിങ്ങള്‍ അറിയുവാന്‍ ശ്രമിച്ചു വോ ...ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ ..? ഇല്ല..നമ്മള്‍ ആരും ശ്രമിച്ചില്ല ...ആ വേദന അറിയുവാന്‍ ..ഒന്ന് പങ്കു വക്കുവാന്‍ ....
കാരണം ആ വേദന വിളിച്ചു പറയുവാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് വാക്കുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല്യ.ഇന്ന് എല്ലാം നേടി എന്ന് അഹംകരിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ക്കോ എനിക്കോ ആവേദന വിളിച്ചു പറയാന്‍ കഴിയാതെ പോയി ..അതാണ് സത്യം ..
ആ വേദന .എല്ലാ അമ്മ മാരും വിളിച്ചു പറയുന്ന ഒരു വേദനയുടെ കാര്യം ...നിന്നെ ഞാന്‍ നൊന്തു പ്രസവിച്ചു എന്നാ കാര്യം ....വേദനിച്ചു പ്രവസിച്ചു എന്ന കാര്യം...പക്ഷെ അതെ വേദന അനുഭവിച്ച നിങ്ങള്‍ ,,,അല്ലെങ്കില്‍ ആ അമ്മ തന്നെ മറന്ന...അറിയാന്‍ മറന്ന...പറയാന്‍ മറന്ന വേദന .....അമ്മയുടെ ഉദരത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തു വന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ ..അല്ലെങ്കില്‍ അനുഭവിച്ച ആവേദന ഇന്ന് ഞാനും നിങ്ങളും ,ലോകവും എല്ലാം മറന്നു...കാരണം ആ വേദന വിളിച്ചു പറയാന്‍ നാവുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു ..പക്ഷെ വാക്കുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല്യ...ഒരു പക്ഷെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അത് കേള്‍ക്കാന്‍ ചെവികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ ...മനസിലാക്കാന്‍ മനുഷ്യര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ...പിന്നെ എന്തെ എന്നും ആ വേദന അറിയാണ്ട് പോണു....