ഇഷ്ട്ടങ്ങള് അടുത്തറിയാനും ,അത് പങ്കു വെക്കാനും മനുഷ്യ മനസിന്റെ കഴിവ്...
പ്രണയിക്കുന്ന കാലത്ത് ഹ്രദയങ്ങള്ക്ക്,ഹ്രദയം നല്കുന്ന സ്നേഹം കരുതല്.ഇവയൊന്നും ഒരു അളവ് കോലാല് അളക്കാനോ,ഒരു നാഴിയാല് പങ്കു വയ്ക്കാനോ ആര്ക്കും കഴിയില്ല്യ...
സ്നേഹത്തിനു വേറെ ഭാഷ തന്നെ ഉണ്ട് എന്ന് കണ്ടെത്തലുകള് പറയുന്നു...
എന്താണാവോ ആ ഭാഷ എന്ന് എനിക്കോ നിങ്ങള്ക്കോ,,നിങ്ങളില് പ്രേമിച്ചവര്ക്കോ പോലും അറിയില്ല്യ അതാണ് അല്ലെ സത്യം...
പക്ഷെ ആ ഭാഷയില് ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില സാധാരണ വാക്കുകള് നമ്മള് കേട്ടിട്ടുണ്ട്,
ചതി,വഞ്ചന,കപടം, പീഡനം എന്നൊക്കെ...
പ്രേമം പ്രേമത്തിനെ വഞ്ചിക്കുന്നു..ഹ്രദയം ഹ്രദയത്തെ വഞ്ചിക്കുന്നു..
പക്ഷെ ഇതൊന്നും പ്രേമത്തിന്റെ ഭാഷ അല്ലെ അല്ല..എന്ന വസ്തുത വ്യക്തമാണ്...
കണ്ടെത്തേണ്ടി ഇരിക്കന്നു ആ ഭാഷ...
വായിക്കുന്ന ആര്ക്കെങ്കിലും അറിയാമെങ്കില് ദയവായി എവിടെ പങ്കു വക്കണം ...
പ്രേമിക്കാന് കച്ചകെട്ടി നിക്കറും എട്ടു ഇറങ്ങുന്ന വരോട്....ഒരിക്കലും ആരെയും ചതിക്കാനായി ,കളിപ്പിക്കാനായി സ്നേഹിക്കതിരിക്കുക ..
ഈ വാക്കുകള് കടലില് ചായം കലക്കണേ പോലെ ആണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം...എങ്കില് തന്നെയും നിങ്ങളോട് പങ്കുവക്കണം എന്ന് തോന്നി...
ഒരു പ്രേമച്ചതിയുടെ വേദന അറിഞ്ഞ ആര്ക്കും ഇതില് അഭിപ്രായം പറയം..അവര്ക്കെ പറയാന് പറ്റു,,അത് പെണ്കുട്ടി ആയാലും ആണ്കുട്ടി ആയാലും...
ഞാന് ഒരു ആണ്കുട്ടി ആയതു കൊണ്ട് ആണ്കുട്ടികള് മാന്യന്മാര് എന്ന് പറയില്ല്യ..വിഷം എവിടേം ഉണ്ട്..സ്വര്ഗത്തിലും നരകത്തിലും..എന്നിലും നിങ്ങളിലും ഉണ്ട്...
അത് ജനിതകം ആണ്...നമ്മളോടൊപ്പം അതും വളരുന്നു വലുതാകുന്നു....
തിരിച്ചറിയാന് പറ്റാത്തത് പെണ്ണില് മാത്രം ...
പണ്ട് ആരാണ്ട് പറഞ്ഞു കേട്ടു...
പെണ്ണിന്റെ മനസറിയുന്നതും..വെളുത്ത കാക്കയെ കണ്ടു പിടിക്കന്നതും ഒരുപോലെ നടക്കാത്ത കാര്യം ആണ് എന്ന്...എത്രമാത്രം സത്യം ആണന്നു കറുത്ത കാക്കയെ തേടി പോയാല് ഒരു പക്ഷെ നമുക്കറിയാന് പറ്റും..
എല്ലാ പേരും ഇതില് പെടുന്നില്ല്യ നൂറില് പത്തു നല്ലത് കാണാണ്ട്ഇരിക്കില്ല്യ അല്ലെ..?
എന്നാ അഭിപ്രയം എനിക്കും ഇല്ല്യ...
സ്നേഹം പെണ്കുട്ടികള്ക്ക് ചിലര്ക്ക് ഒരു നേരം പോക്കാണ്..സ്കൂളില് കോളേജില് ,വീട്ടില് ഇരുന്നു മടുക്കുമ്പോള് ,ഒക്കെ ഒരു നേരം പോക്ക്,,ചില ആണ്കുട്ടികള്ക്കും..
അവരുടെ മനസ്സ് ഒന്നിലും നിലനില്ക്കുന്നില്ല്യ..
അത് സദാ ചലിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കും...
കുഞ്ഞു പ്രായത്തില് കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് ഏറെ പ്രിയം അമ്മയുടെ മുലപ്പാല് ആണ്..അതാണ് അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം..
കാലങ്ങള് കുറെ കഴിയുമ്പോള് ആ സന്തോഷം മാറുന്നു അത് അവിടെ നിന്നും കളികൊപ്പുകളിലേക്ക് പോകുന്നു...അപ്പൊ മുന്നേ പ്രിയങ്കരം ആയിരുന്ന അമ്മയോട് പോലും വഴക്കുണ്ടാക്കുന്നു...ഇ കളികൊപ്പുകള്ക്കായി ...
പിന്നേം കാലങ്ങള് പോയി കളികോപ്പുകള് പോയി കഥ പുസ്തകങ്ങള് അവന്നു...
അവിടുന്നും പോകുന്നു..ഡേ സ്കൂള് , സ്കൂള് ,കോളേജ്..പഠിത്തം ..അത് കഴിഞ്ഞാല് ജോലി ,പിന്നെ ഒരു പങ്കാളി കുറേകാലം അതുമായി പോകുന്നു..പിന്നെ കുഞ്ഞാകുന്നു..പങ്കാളിയെ മടുക്കുന്നു...കുഞ്ഞിനോട് സ്നേഹം ,,പിന്നെ പണം അതിനായി ഓട്ടം..പിന്നെ കുഞ്ഞിന്റെ കല്യാണം ജീവിതം..വയസ്സാകുമ്പോള് രാമായണം ആശുപത്രി,,,എങ്ങനെ നീണ്ടു പോകുന്നു മനുഷ്യ മനസ്സ്..പെണ്ണിന്റെ മനസുപോലെ...
മനസ്സറിയാലും ,സ്നേഹവും, ഹ്രദയവും ഒക്കെ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ ഇടയില് നിന്നും പോയി മറഞ്ഞു...
എന്ന് സ്നേഹം ശരീരത്തിന്റെ,,സൗന്ദര്യം ഇവയുടെ കൂടെ ഒക്കെ ആണ്..അത് പബ്ബിലും ,ഡാന്സ് ബാറിലും ഒക്കെ ധാരാളമായി കാണാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...
പച്ചയായ മനുഷ്യന് ഇല്ല്യ
സ്നേഹം ഇല്ല്യ...കൂടിയാട്ടം മാത്രം..
ആട്ടം കഴിയുമ്പോള് അലംകാരം അഴിച്ചു വച്ച് യാത്ര പോകുന്നു..സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയില് പാട്ടും പാടി
ഒരു നല്ല ചര്ച്ച വിഷയം ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കാ പെട്ടിരുന്നു...മാതൃഭൂമി ഓണ്ലൈന് മാഗസിന് ..
ReplyDelete