Sunday, October 8, 2017

ശൂന്യത....
നിന്റെ സർവ്വപ്രണയവും വന്നു നിറയാൻ -
എന്നിലുള്ളതെല്ലാം ഞാൻ ശൂന്യമായിവയ്‌ക്കുന്നു..
നീരുറവപൊട്ടിയെൻശൂന്യതയിലേക്ക് -
ഒരു പ്രളയമായി പാഞ്ഞടുക്കു..
നിന്റെ മൗനം മുറിഞ്ഞൊരു പേമാരിയായി -
എന്നിൽ പെയ്തുതോരട്ടെ
അകലം വെടിഞ്ഞു നോവും, ആത്മാവും ആയിതീരട്ടെ ...
പിന്നെ നീ പ്രകൃതിയും ഞാൻ പുരുഷനും
ഇരവുകൾ പകലുകൾ ഭോഗിക്കട്ടെ
നിന്റെനഗ്നത എന്നിൽ വേരുകളാഴ്‌ത്തട്ടെ
കാമാന്ധത കണ്ണുകളിൽ നിറയട്ടെ
ചുംബനങ്ങൾ സന്ധ്യയുടെ ചുവപ്പു ഭക്ഷിക്കട്ടെ
വേദനയാൽ കടലുകത്തട്ടെ
ചടുലമീ നിതാന്ത നിമിഷങ്ങൾ പ്രപഞ്ചം ചിതയിലാഴ്ത്തി -
വീണ്ടും ശൂന്യത പുനർജ്ജനിക്കട്ടെ..

No comments:

Post a Comment