വിഗതി

വെയിൽതാണ്ടി നടന്നീടുന്നു ഞാൻ
ഒരു മടക്കയാത്രയെന്നപോലെ..
ഓരോചുവടും ചടുലമായങ്ങനെ 
ഒന്നിന് പുറകെ മറ്റൊന്നായി ...
വലതു ഇടതനെ, ഇടതു വലതനെ-
കവച്ചു പാഞ്ഞിടുന്നു...

നെറ്റിയിൽ പൊള്ളും വെയിലും
നെഞ്ചിൻ നെരിപ്പോടിൻ നീറ്റലും
മനസ്സിൽ മാറാവൃണങ്ങളുടെ മാറാപ്പും
കരളിലാഴുന്ന നോവുമായി
കുരുതിയിലേക്കെന്നപോൾ കാലമേ നീ-
യെന്നെ നടത്തീടുന്നു ..

നീരറ്റമണ്ണിനു ദാഹം,നിനവ് കൊത്തി-
പറിച്ച ദേഹിക്കും ദാഹം..
കണ്ണിലെ കാഴ്‌ചവറ്റുന്നു
പകലുകൾക്കു ഭാരമേറുന്നു..

ഇരുളാകുമ്പോൾ ഞാൻ തനിച്ചാകുന്നു
രാത്രിതൻ ഭിക്ഷയായി ജാലക്കാറ്റു-
വീശുന്നു, അന്നമുണ്ട രാപ്പക്ഷികൾ-
ചിലക്കുന്നു, എച്ചിലുണ്ട-
നായ്ക്കൾ കുരയ്ക്കുന്ന ചുറ്റിലും...

ജ്വാലായി ജ്വലിക്കുന്നു കുടലു-
മങ്ങനെ, ഉടലുപൊലിയും വേദന-
യുമങ്ങനെ കത്തിപടരുന്നു ..

ഇനിയും നടക്കുവതെത്ര ദീർഘം
ചുവടോരോന്നും തിരയുന്നു ഇനി-
വരാത്ത ദൂരം തിരശ്ചീനമായി ..

ഒടുവിലെത്തണം ഹൃദ-
യംകീറിയമ്മതൻ മടിയിൽ മരിക്കണം
ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കണം
ധൂളികൾ പറന്ന മണ്ണിൽ
കടലുകൾ പിറന്ന മണ്ണിൽ
പ്രണയത്തിനും, പ്രകൃതിക്കു-
മിടയിലായി ഒരു വിഗതിയായി ..