Thursday, October 5, 2017

വഴി ....
മനമേറെ വിങ്ങുന്നുണ്ട് ഞാനീ-
വഴി നടന്നീടുംപോള്‍
മഴയേറെ നനയാറുണ്ട് ഞാനീ-
വഴി നടന്നീടുംപോള്‍
നരകവെയിലിനാല്‍ പൊള്ളാറുണ്ട് 
ഞാനീവഴി നടന്നീടുംപോള്‍

വഴികള്‍ക്കുമപ്പുറം എന്റെ മിഴികൾ 
തിരയാറുണ്ട് നിന്റെ വരവ് , ഞാനീ-
വഴി നടന്നീടുംപോള്‍
മിഴികളല്‍പ്പം നനയാറുണ്ട് ഞാനീ-
വഴി നടന്നീടുംപോള്‍
ഹൃത്തില്‍ വേദനകളരിച്ചീടുന്നു 
ഞാനീവഴി നടന്നീടുംപോള്‍

നനുത്ത കാറ്റുവീശാറുണ്ട് ഞാനീ-
വഴി നടന്നീടുംപോള്‍..
ചുവന്നപ്പൂക്കള്‍ പൊഴിയാറുണ്ട് 
ഞാനീവഴി നടന്നീടുംപോള്‍..

പെയ്തമഴയെല്ലാം തോര്‍ന്നു മണ്‍-
വഴികളില്‍ വെയില്‍പടര്‍ന്നു
നോവിന്‍ വരള്‍ച്ചയിലും മുന്നില്‍-
മുളക്കുന്നു മൊഴിയില്ലാ മൗനം

എന്നിലെരിയുന്ന ജന്മാന്തര പ്രണയം 
ചുമലില്‍ മാറാപ്പുപോലെ നിശാന്തം
നോവുകളിനിയും ഒരു കാല-
വര്‍ഷമായി പെയ്യും നീയിനി-
യിതുവഴി വരുംപോള്‍...

വഴിയേറെ,നിമിഷമേറെ ബാക്കിയായി 
മിഴികള്‍ക്കുമപ്പുറം നിന്റെ വരവ് തിരഞ്ഞു 
ചുവടുകള്‍ തളര്‍ന്നു വഴികല്ലുകളില്‍ ,
വഴിയതിരുകളില്‍ ഒരു വാക്കെഴുതി ഞാന്‍-
വയ്ക്കും,നിന്റെ പേരെഴുതി വയ്ക്കും...

മറവിയുടെ കാല്‍പ്പാടുകള്‍ 
മണല്‍കാറ്റ് മായ്ക്കട്ടെ ...
നീയിനി ഇതുവഴിവരുംപോള്‍...

No comments:

Post a Comment