Sunday, October 8, 2017

നീണ്ടു നനുത്ത നിന്‍ മുടിയില്‍
വെയിൽവരണ്ടു ഉണങ്ങിയ..
ആ വെളുത്ത പിച്ചിതന്‍ സുഗന്ധം..
ഇന്നു ഈ ശവപറമ്പില്‍ കരിഞ്ഞ
ശവത്തിന്‍ ഗന്ധം പോലെ..
എന്നില്‍ വെറുപ്പ്‌ കലര്‍ത്തുന്നു....
സ്നേഹവും സ്വപ്നവും കരിയുന്ന ഈ പറമ്പില്‍
ഇനിയും കരിഞ്ഞു തീരാതെ...
കനലുകള്‍ കഥ പറയുന്ന ഒരു ഹ്രദയവുമായി..
ഇനിയൊരു ജീവിത യാത്രയില്‍..
പങ്കു വെയ്‌ക്കുവാനില്ല നമുക്കൊന്നുമേ ..
പാതി വഴിയില്‍ ബാല്യം ഉപേഷിച്ച് ഞാന്‍...
അതിന്‍റെ പാതിയില്‍ യൗവ്വനം ഉപേഷിക്കുന്നു
ഇനിയൊരു പാതിയില്‍ ഇല്ല ഒന്നുമേ
ഉപേഷിക്കാനും കൂട്ടി വെയ്‌ക്കുവാനും.....
യാത്ര പറയുന്ന നിന്‍റെ വിറയാര്‍ന്ന ചുണ്ടുകള്‍ ..
നടന്നകലുന്ന നിന്‍റെ കാല്‍പാദങ്ങള്‍...
പിന്‍ തുടരാന്‍ കഴിയാതെ ബന്ധങ്ങള്‍
ബന്ധിച്ച ബന്ധനത്തില്‍ ഏകനായി നിലക്കവേ..
എന്നിലേക്ക്‌ മടങ്ങി എത്തുവാന്‍
കഴിയാത്ത അത്രെയും ദൂരം...
നീയും കാലവും സഞ്ചരിച്ചുവോ...?

No comments:

Post a Comment