നോവ് ...

വാക്കുകളാൽ നീ ഹൃത്തിൽ മെനഞ്ഞ-

മുറിവുകളും ..

നോക്കുകളാൽ കണ്ണിൽ തീർത്ത 

നീർത്തിരയും , രമ്മ്യഹർമ്മ്യങ്ങളാണ്..

പ്രണയകാലം തീർന്നുപോയെന്നു പറ-

യുന്ന ദുഃഖസ്മിതങ്ങളെ ...

വാടിടും പൂക്കളെപോലെ, നിന്നെ തെല്ലൊ-

ന്നു മോഹിച്ചു, എന്നിലേക്കുതന്നെ വാടി-

വീണിടുന്നു...

വേനൽമഴ പെയ്തുതോർന്നു

എന്നിൽ കണ്ണീരുപ്പുമഴയായി കവിൾ-

ത്തടം നനഞ്ഞീടുന്നു ..

നമ്മളിരുവരും ചേർന്നൊരുക്കുന്ന മറ-

വിയെന്ന പ്രതിഭാസത്തിൽ

ഇന്നുനാം ചേർന്ന് ഉറവവറ്റാത്ത ദുഃഖ-

സ്രോതസ്സിലെയലകൾ പോലെ 

നോവിനെ പരസ്പരം പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നു ...