ഇരുളും , പകലും

എന്നെ വിഴുങ്ങുന്ന കൂരിരുൾ ചുറ്റിലും 

നിമിഷങ്ങൾ ആണ്ടാണ്ട് പോകുന്നു 

നാഴികകൾ പോലെ വീണ്ടും ..

പാതിരാനിലാവ് ശ്മാശാന-

ഗന്ധവും പേറി നരകവാതിലിൽ 

വാടികുമിഞ്ഞു തളർന്നുറങ്ങുന്നു..

ശവംനാറി പൂക്കൾപൂത്ത പുൽ-

നാമ്പുകളിൽ മറവിയുടെ പരിവേഷം 

ശിരസ്സിലണിഞ്ഞു ഓർമ്മകൾതിരഞ്ഞു 

നടക്കുന്നു ഞാൻ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും..

ഒടുവിൽ നീയെന്നിലേക്കു തിരികെ-

യെത്തുന്ന നാൾ,കാഴ്ചവറ്റാത്ത കണ്ണുകൾ 

ശേഷിപ്പതുണ്ടങ്കിൽ മുന്നിലെ ഇരുളിലേ-

ക്കൊന്നു നോക്കണം , അവിടെ ഞാനുണ്ട് ..!!

ഇരുളിൽ നമുക്ക് മുഖ-

ത്തോട് മുഖം നോക്കണം...

പരസ്പരം ഇല്ലായ്മകളെ- 

ക്കുറിച്ചു പറയണം...

ഇരുളിൽ കളഞ്ഞുപോയ പ്രണയ-

രഹിതമായ ദിനങ്ങൾ തിരയണം ..

സ്വർണ്ണംപുരണ്ട പഴയ സ്വപ്നങ്ങളെ-

ക്കുറിച്ചു പറയണം...

ഇരവ് പകലിനോട് വിലപിക്കുന്ന-

തുപോലെ നിന്റെ ചെവികളിൽ 

ഇനിയുമെന്റെ പ്രതീക്ഷകളെ പൊള്ളിക്ക-

രുതെന്നു ഓതണം..

പകലിൽ നാം ജീവിക്കാതിരുന്നതും 

ഇരുളിൽ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നതു-

മാണെന്ന് നീയിനിയറിയണം ...