പൊക്കിൾകൊടിയറുത്തതു മുതൽ
പലതും , പലരും എന്നെ കരയാൻ പഠിപ്പിച്ചു
ഒടുവിൽ വഴിതെറ്റി ഞാൻ ചിരിക്കാനും പഠിച്ചു..
അത് ഭ്രാന്താണോ ..?

ചിലവാക്കെനിക്കായി -
ഓർത്തുവച്ചു കാലം
ചുടുവീർപ്പുകളാലെന്നെ
ഉഷ്‌ണവായുക്കൾചുറ്റുന്നു
മൂകതയുടെ ഇരുളുകളഴിഞ്ഞുവീണു
തണുവിൽ ഞാൻ ചാഞ്ഞുറങ്ങുംപോൾ
എന്റെ മേനിയിലാരോ-
പുണ്യവുംപാപവും കുറിക്കുന്നു ...
ചുണ്ടുചലിക്കാത്ത -
ചിന്ത അഴലാത്ത
നോട്ടമിടറാത്ത
മനമിഴച്ചും...
മുറുകുമീചങ്ങല വലിച്ചിഴച്ചും
മുറുവിലെചോര തൊട്ടുനക്കിയും
ഇരുളറകളിൽ ആർത്തുചിരിച്ചു ഞാൻ...

ഞാനൊന്നും അറിയുന്നില്ല
ഞാനൊന്നും കാണുന്നില്ല
ഞാനെന്നിൽ വിതുമ്പലായി
ഞാനെന്നിൽ വിലാപമായി
എന്നിട്ടും ഞാനാർത്തുചിരിച്ചില്ലേ...
അത് ഭ്രാന്താണോ ..?